Koncert na Wysokie Obcasy
Zofia Wollny, Anna Szwajgier
wykonanie: Joanna Bas, Malgorzata Fus, Dominika Knapik, Marta Ostrowicz,
Anna Seweryn, Agnieszka Silowiecka, Katarzyna Wilk, Natalia Wojtuszek
Koncert na Wysokie Obcasy powstał z inspiracji dźwiękiem butów na wysokich obcasach, wraz z ich właściwoscią do wzmagania odczucia przestrzeni oraz całym ładunkiem metaforycznym, kulturalnym a nawet politycznym. Do wykonania utworu szukałyśmy przestrzeni o urzędowym, insytucjonalnym charakterze. Wypełniający takie miejsca na codzień stukot obcasów wydaje się wykreślać linie, tworząc tym samym rodzaj szkicu przestrzennego.
Koncert na Wysokie Obcasy został skomponowany i wykonany w monumentalnym, neogotyckim gmachu Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Koncert odbył się wieczorem, w pustym budynku. Miejsca dla publiczności zostały usytuowane w centralnym punkcie gmachu, gdzie dostępność dźwięku była najbardziej optymalna.
Pierwsze cztery koncerty miały miejsce w kwietniu 2003, koncert został powtórzony w ramach festiwalu
Audio Art w październiku 2003.
W trakcie koncertu zgromadzona w środkowej części klatki schodowej publiczność nasłuchiwała w półmroku dźwięków dobiegających z wyższych pięter: stukotu obcasów w różnym tempie i natężeniu. W absolutnej ciszy publiczność rozglądała się za źródłem kroków, ale wykonawczynie nie były widoczne. Kroki zbliżały się i oddalały, schodziły i rozchodziły, uspokajały i wściekały, wybijały zgodny rytm, tańczyły, lub rozpierzchały. Akustyka niemal kościelna, dźwięk krążący nad głową jak mucha (surround!). Z minuty na minutę rośnie napięcie, kończy się cierpliwość, uczucie osaczenia i oczekiwania na kogoś, kto ma nadejść, ale nie nadchodzi..
(Monika Branicka, Kobiece atrybuty, Art&bussiness, nr 4, 2004)
Dokumentacja Koncertu (autorstwa Janka Chołoniewskiego) pokazywana była na wystawach: 'The grey zone' (Instytut Polski Budapest 2004), 'SFX prolog -Prószków' (Prószków 2005), ' We like it a lot!' (Nettie Horn Gallery London 2007).
zobacz też: Anna Szwajgier
strona główna
