Portrety
Seria prac skupiona na grupie znajomych dziewcząt. Obejmuje prace wideo, fotografie, wydruki, obiekty. Współpraca: Katarzyna Adamek, Halina Baczewska, Joanna Baś, Katarzyna Bochenek, Beata Łupińska, Marta Ostrowicz, Maja Krysiak, Paulina Semkowicz, Anna Paszkowska, Ewa Pluta, Beata Seweryn, Aneta Sitarz, Ewa Tatar, Monika Wróbel, Julia.
"Malowanie (godzinne wideo) - to rejestracja nakładania makijażu przez kilka młodych dziewcząt. Używają podobnych przyrządów kosmetycznych - tuszu do rzęs, szminek, fluidu. Za ich pomocą zmieniają swój wygląd, by wydać się atrakcyjniejszymi, bądź skrywają swoje niedostatki za maską odpowiednio dobranych kosmetyków. Faceci - wideo pozbawione dźwięku, bada mimikę i gesty dziewcząt, które opowiadają o swoich relacjach z chłopakami. Są w tym bardzo charakterystyczne. Trzecia część serii - cykl Szminki, pokazuje zbiór szminek, użytych przez ich właścicielki w różnym celu. Między innymi do narysowania portretów kilku z nich. W Portretach daje znać o sobie behawioralna metoda, która Wollny konsekwentnie stosuje w kolejnych swoich pracach, by obnażyć podświadome mechanizmy kierujące naszym zachowaniem, wpływające na ogląd świata - jego estetyczną wizję, która jest w stanie faszyzować świadomość. Jest w jej pracach niezgoda na maski, które przybieramy w ramach akceptacji na racjonalizację rzeczywistości."
Piotr Stasiowski "Ćwiczenia z cierpliwości Zorki Wollny", Sekcja 2005

Malowanie, wideo 60min


Faceci, wideo 30min
"Wideo "Faceci". Na tle czerwonej ściany pojawiają się pojedynczo dziewczyny. Siedząc na podłodze opowiadają historie. Być może odpowiadają na czyjeś pytania dochodzące spoza (statycznego) kadru. Nie wiemy. Film jest niemy. Dziewczyny snują opowieści ciałem. Ich gesty, skrępowanie wobec kamery, mimika, powściągliwość z jednej strony, a wybujała ekspresja z innej, świadczą, że opowieści są bardzo osobiste. Często ich ciało mówi zbyt dużo, zdradza intymne szczegóły, skrywane emocje. Czasem wymuszony, czasem naturalny uśmiech ma strywializować sprawę. Tytuł jednoznacznie sugeruje nam to, co u dziewczyn wywołuje tak duże i skrajne emocje. Gdy mówić mają o wielkiej miłości zachowują się jak wstydliwe, rozmarzone pannice. A jedno i drugie pochodzić by mogło z powieści którejś z sióstr Brontë. Zorka pokazuje nam to co niezmienne, ponadczasowe, choć wydawałoby się zapomniane, a na pewno spychane do podświadomości - dziewczęcą wrażliwość."
Ewa Małgorzata Tatar "W co sie bawia dziewczyny", Panoptikum nr 4, 2005

Szminki (Monika)
Cykl portrety był pokazywany na wystawie "prowi_zorka i inni" zrealizowanej w ramach projektu Komisariat (kwiecień 2003) .
strona główna